Schijnhulst (Osmanthus) is een heester die, zoals de naam al doet vermoeden, op hulst lijkt.
Deze wintergroene, bladhoudende heester heeft een aantrekkelijke bladtekening en bij enkele soorten in de lente geurende witte bloemetjes.
Schijnhulst
Schijnhulst komt net als de olijf uit de familie van de Oleaceae. De planten komen vooral uit China, Japan en het Himalayagebergte. Ze vragen om weinig snoeiwerk en blijven compact. Ideaal voor op het balkon en terras.
De Osmanthus x burkwoodii is ontstaan uit een kruising van twee schijnhulstsoorten. De plant heeft heerlijk geurende witte bloemen. Andere schijnhulstsoorten zijn vooral aantrekkelijk om hun bladtekening en bladkleur.
Osmanthus heterophyllus komt in een aantal cultivars voor, waarvan vooral ‘Tricolor’, ‘Variegatus’ en ‘Goshiki’ bekend zijn. Door zijn herkomst en uitstraling is de plant goed toe te passen in Oosterse tuinen, gecombineerd met andere tuinplanten uit die gebieden zoals Skimmia en Pieris.
Verzorging schijnhulst
Schijnhulst is bijzonder goed winterhard en kan in zowel de volle zon als in halfschaduw en zelfs schaduw. Een normale humusrijke grond vindt de schijnhulst prettig om in te groeien, niet te nat en niet te droog. Geef de plant, om hem gezond te houden, in het voor- en najaar een organische meststof.
Wanneer je schijnhulst op het juiste moment snoeit, kan hij jaren mee. Bij te vroeg in de winter snoeien kunnen de takken invriezen het is belangrijk om daar voorzichtig mee om te gaan.
Snoeitips schijnhulst
Schijnhulst groeit niet zo snel. Eigenlijk is snoeien alleen nodig als de plant te groot wordt of als er lelijke of dode takken aan zitten. De beste snoeiperiode is eind februari of begin maart.
Wanneer je de schijnhulst als haag gebruikt dan is jaarlijks snoeien in juni en september aan te bevelen.
De Osmanthus burkwoodii kan het beste na de bloei in mei/juni gesnoeid worden, zodat je nog kunt genieten van de heerlijk geurende bloemen.
